جنگ تلفات دارد؟!
جمهوری اسلامی پشته از کشتار مردم ساخت و آن را در تلویزیونش به نمایش گذاشت تا هم بترساند و هم بگوید، قتل سازمان یافته دولتی مردم خشمگین و خسته از ۴۷ سال ظلم و سرکوب بی وقفه موجه است. اما نه کشتار دی ۱۳۹۶، نه کشتار آبان ۱۳۹۸ و نه کشتار در خیزش ژینا، هرگز در اذهان مردم مشروعیت نیافت و آن چه مشروعیت یافت، خیزش برای سرنگونی این رژیم بود که در دی ماه ۱۴۰۴ ابعاد عظیم و شگفت انگیز به خود گرفت. این بار اما، اوباش خامنه ای تنها نبودند. اشرار پهلوی نیز هرچه از دستشان برآمد کردند تا صدای خیزش مردم را مصادره کنند و از این کشتار برای حملات نظامی ترامپ فاشیست و نتانیاهوی نسل کش، که بی تردید با خود کشتار و تخریب غیرقابل تصور خواهد داشت، پوشش موجه سیاسی و حقوق بشری درست کنند. ننگ و نفرت بر اینان.
حتا تحلیل گران دست چندم آمریکا فرمان های «جنگی» رضا پهلوی را نه تنها کودکانه، بلکه فاجعه بار توصیف کرده اند. اما پهلوی با پررویی می گوید، «خب جنگ است و جنگ تلفات دارد». در حالی که این یک خیزش خودجوش است که جمهوری اسلامی به آن اعلان جنگ یک طرفه داده است.
اگر آمریکا وارد جنگ با جمهوری اسلامی شود، در واقع برای کنار زدن خیزش مردم است و به نام دفاع از مردم ایران می خواهد سیاست بین المللی امپریالیسم آمریکا را پیش ببرد. جنگ رضاپهلوی با جمهوری اسلامی، جنگ میان سازمان های امنیت موساد و آمریکا و دیگر کشورهای منطقه با دستگاه امنیتی جمهوری اسلامی است و سال هاست که در جریان است. هر جریان و گروه و هر صدایی که وارد این چارچوب شود، مردم را گوشت دم توپ این جنگ های امنیتی میان نیروهای تا مغز استخوان ضد مردم می کند. بدیل طرفین این است: جایگزین کردن یک رژیم دینمدار فاشیست تا مغز استخوان ضد مردم با یک رژیم غیر دینمدار فاشیست تا مغز استخوان ضد مردم. نه جمهوری اسلامی سقفی در کشتار و تخریب دارد و نه اسراییل و آمریکا و گروه های تحت امرشان.
روی سخن با زنان و مردان جوان است: ما نسل اندر نسل، ۴۷ سال در جنگ با جمهوری اسلامی فداکاری های بزرگ کرده ایم و بازهم خواهیم کرد. استقلال سیاسی و عملیاتی در این نبرد از اصول ما بوده است.
بدون جنگ با جمهوری اسلامی ما قادر به سرنگونی آن نخواهیم شد. اما، برای این که بتوانیم برای چنین جنگی آماده شویم باید خیزش سیاسی علیه جمهوری اسلامی را هرچه سراسری تر و وسیع تر و با تاب آوری بیشتر کنیم. برای دفاع از این «سراسری تر، وسیع تر، با تاب آوری بیشتر» مرتبا باید چاره اندیشید و قوای سرکوب را غافلگیر کرد. اما از آن مهمتر، محتوای سیاسی خیزش های ما باید بیان گر خواست های تمام و کمال قشرهای مختلف مردم باشد که در این ۴۷ سال فریاد زده اند و خواسته اند. فقط این گونه است که می توانیم رژیم را در گوشه بیندازیم و در عین حال مانع از مصادره مبارزه مان توسط کسانی شویم که فرق ماهوی با جمهوری اسلامی ندارند و تنها فرقشان در آن است که داخل حکومت نیستند. مطالبات هر خیزشی باید مطالبات ۴۷ سال گذشته همه قشرهای مردم باشد و برای آنها بجنگد و به مردم بیاموزد که تریبون همه آنها باشند و آن را زندگی کنند. هر خیزشی باید تریبون آزادی و برابری زن و مرد، تریبون آزادی و برابری همه ملل ایران، تریبون آزادی زندانیان سیاسی و توقف اعدام، توقف کار کودکان، تریبون متوقف کردن نابودی محیط زیست، خواهان گسست کامل از دینمداری، خواهان توقف نسل کشی مردم غزه، خواهان کوتاه کردن دست امپریالیست های آمریکا و چین و روسیه از ایران، خواهان نابودی الیگارش های نفتی و پتروشیمی و بانکی و آبی و معدنی باشد. اکثریت مردم ما از اینها رنج می برند و همین رنج ضرورت فوری سرنگونی جمهوری اسلامی را نشان می دهد.
رویکردمان به این خیزش نباید رویکرد «جنگ» باشد، چون نیست. بلکه باید به عنوان «مدرسه جنگ» یا به عبارت دیگر، به عنوان تدارک سیاسی میلیون ها تن مردم برای جنگ طبقاتی خودمان، برای استقرار دولت خودمان باشد. این خیزش را باید تبدیل به ماشین بذر پاشِ آگاهی نسبت به دولت متفاوت خودمان که جمهوری سوسیالیستی نوین است کنیم؛ تبدیل به بستر آگاهی دهنده در مورد ضرورت و چیستی جنگ انقلابی کنیم. زیرا بدون چنین جنگی، نه قادر به شکستن ستون فقرات نظامی رژیم خواهیم بود و نه قادر به کوتاه کردن دست قدرت های جهانی که امروز بر بستر تکه پاره کردن ایران با هم رقابت می کنند.
در جهان امروز، فقط یک نوع جنگ موجه می تواند وجود داشته باشد و آن هم جنگی است برای تحقق انقلاب و ایجاد جامعه ای بدون تمایزات طبقاتی و اجتماعی. هر جنگی که توسط اسرائیل و آمریکا و نیروهای وابسته شان مثل اشرار پهلوی به راه افتد، با هدف تقویت حاکمیت طبقات سرمایه دار در ایران خواهد بود که خواست ها و آرزوهای مردم را دفن خواهد کرد و از آنان مثل گوشت دم توپ استفاده کرده و به زباله دانی خواهد افکند. حزب کمونیست ایران م ل م، راه و استراتژی جنگ انقلابی برای انقلاب در ایران را تدوین کرده است و هم اکنون در حال بازبینی و تکامل بیشتر آن است. در اوضاع خود ویژه ای به سر می بریم که بسیار متفاوت از پیش است و توده های مردم بیش از همیشه نیاز دارند که به کیفیت رهایی بخش چنین جنگی پی ببرند.
در آینده خلاصه ای از اصول این استراتژی را منتشر خواهیم کرد.
