اسرائیل – وحشتناک‌ترین نیروی تروریستی در خاورمیانه
این نمودار نشان می‌دهد که این موضوع چقدر صحت دارد
اسرائیل یک دولت آپارتاید نژادپرست است که با حمایت ایالات متحده و دیگر قدرت‌های امپریالیستی به خاورمیانه تحمیل شد – به قیمت رنج فراوان برای مردم فلسطین و به طور کلی مردم منطقه، از آغاز تشکیل اسرائیل تا به امروز.
اکنون، در حالی که ایالات متحده و اسرائیل جنایات جنگی عظیمی را در ایران انجام می‌دهند، سیاستمداران و رسانه‌های بورژوا (سرمایه‌داری-امپریالیستی) مدام تکرار می‌کنند که رژیم ایران چقدر وحشتناک است. اما همانطور که در «سه خط تمایز: از روکام (کمونیست های انقلابی)، در مورد جنگ ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران» اشاره شده است:
بله، این رژیم ایران که متشکل از مستبدان بنیادگرای اسلامی به شدت سرکوبگر است، واقعاً وحشتناک است. اما – برخلاف آنچه که سیاستمداران بورژوا، از هر دو حزب سیاسی طبقه حاکم (دموکرات و جمهوری‌خواه) و دیگر نمایندگان امپریالیسم ایالات متحده، به صورت تکراری و پشت سر هم بیان می‌کنند – رژیم ایران وحشتناک‌ترین نیروی تروریستی در خاورمیانه (یا کل جهان، آنطور که ترامپ ادعا کرده است) نیست. این «تمایز» در رابطه با خاورمیانه، به وضوح متعلق به اسرائیل است – که یک دولت تروریستی نسل‌کش است که جنایاتی را در مقیاسی بسیار فراتر از رژیم ایران انجام داده و همچنان انجام می‌دهد. (و از نظر کل جهان، مخرب‌ترین و بله، تروریستی‌ترین نیرو به وضوح ایالات متحده آمریکا است – نه تنها در قالب رژیم فاشیستی فعلی، بلکه به طور کلی و برای مدت ها.)
نموداری که ما در اینجا گردآوری کرده‌ایم شامل بسیاری از جنایات و حملات تروریستی انجام شده توسط اسرائیل است که از نکبه (به عربی به معنای «فاجعه») – قتل عام ۱۵۰۰۰ فلسطینی و پاکسازی قومی ۷۵۰۰۰۰ نفر از سرزمینشان در زمان تأسیس اسرائیل در سال ۱۹۴۸ گرفته تا به امروز – از جمله جنگ‌هایی که اسرائیل علیه لبنان، ایران، مصر، سوریه، عراق، اردن و سایر نقاط منطقه انجام داده است. دهه‌هاست که ایالات متحده از دولت تروریستی اسرائیل حمایت کرده است – با میلیاردها دلار کمک نظامی و سایر کمک‌ها در هر سال، و همچنین حمایت دیپلماتیک و سیاسی. دلیل این امر، همانطور که رهبر انقلابی باب آواکیان اشاره می‌کند، این است که «اسرائیل به عنوان یک دژ مسلح و پشتیبان امپریالیسم ایالات متحده در یک بخش مهم استراتژیک جهان («خاورمیانه») «نقش ویژه‌ای» ایفا می‌کند.»
دهه ۱۹۴۰
نکبه (به عربی “فاجعه”) – پاکسازی قومی خشونت‌آمیز اعراب فلسطینی از سرزمین مادری‌شان
۱۹۴۹-۱۹۴۷
نیروهای نظامی اسرائیل و گروه‌های تروریستی صهیونیستی به شهرهای فلسطینی حمله کردند و بیش از ۵۳۱ روستا را ویران کردند. حدود ۱۵۰۰۰ فلسطینی در یک سری جنایات، از جمله ده‌ها قتل عام، کشته شدند. حداقل ۷۵۰ هزار نفر – حدود نیمی از جمعیت عمدتاً عرب فلسطین – از خانه‌های خود بیرون رانده شدند و در غزه و کرانه باختری، لبنان، اردن، سوریه، مصر و عراق پناهنده شدند. اسرائیل برای اطمینان از اینکه چیزی برای بازگشت فلسطینی‌ها وجود نخواهد داشت، روستاهای آنها و حتی بسیاری از درختان زیتون و پرتقال را به طور کامل نابود کرد. اسرائیل جنگل‌های “آرام و دلپذیر” را بر روی بخش‌هایی از زمین‌های روستاهای تخریب شده فلسطینی ساخته است.
حداقل ۳۱ قتل عام مستند وجود داشته است. و اسرائیل ۷۸ درصد از خاک فلسطین را تصرف کرده بود. این پاکسازی قومی تروریستی، پایه و اساس و ضروری در تأسیس دولت اسرائیل بود.
قتل عام دیر یاسین ۱۹۴۸
یکی از وحشتناک ترین قتل عام ها در طول نکبه، در روستای دیر یاسین در نزدیکی اورشلیم رخ داد، جایی که نیروهای اسرائیلی بیش از ۱۰۰ نفر را کشتند. برخی از قربانیان قبل از قتل عام مثله شدند و مورد تجاوز قرار گرفتند. تمام اعضای خانواده کشته شدند. ده ها مرد با کامیون در اورشلیم گردانده شدند و سپس در یک معدن سنگ در همان نزدیکی اعدام شدند. با پخش شدن خبر قتل عام، ده ها هزار نفر دیگر از روستاهای خود فرار کردند و این قتل عام را به لحظه ای تعیین کننده در تاریخ فلسطین تبدیل کردند.
قتل «نفوذی‌های» فدایی فلسطینی ۱۹۶۶-۱۹۴۹
نیروهای اسرائیلی با بسیاری از فلسطینی‌هایی که از مرز عبور می‌کردند، از جمله فلسطینی‌هایی که برای کار به اسرائیل می‌رفتند، به عنوان «نفوذی‌های» فدایی (جنگجویان چریکی) رفتار می‌کردند و آنها را بدون هیچ تبعیضی می‌کشتند. اسرائیلی‌ها بین ۲۷۰۰ تا ۵۰۰۰ «نفوذی» عمدتاً عرب غیرمسلح را کشتند و بیش از ۱۰ هزار فلسطینی را اخراج کردند.
دهه ۱۹۵۰
حملات به کرانه باختری تحت کنترل اردن ۱۹۵۳
نیروهای ارتش اسرائیل، کاملاً مسلح و با تجهیزات سنگین، مرتباً وارد کرانه باختری تحت کنترل اردن می‌شدند و به روستاهای فلسطینی، از جمله فلامه، رنتیس، ایدنا، صریف و وادی فوکین، حمله می‌کردند.
حمله به قبیه ۱۹۵۳
نیروهای نظامی اسرائیل (نیروی “دفاع” اسرائیل)، به رهبری نخست وزیر آینده اسرائیل، آریل شارون، از خمپاره برای بمباران روستای قبیه در کرانه باختری که در آن زمان تحت کنترل اردن بود، استفاده کردند. بیش از ۶۹ غیرنظامی فلسطینی قتل عام شدند که دو سوم آنها زن و کودک بودند. سی تا چهل ساختمان ویران شد. به گفته ناظران سازمان ملل، “اجساد گلوله خورده در نزدیکی درهای ورودی و اصابت گلوله‌های متعدد به درهای خانه‌های تخریب شده نشان می‌داد که ساکنان مجبور شده‌اند تا زمانی که خانه‌هایشان بر سرشان منفجر شود، در داخل خانه‌ها بمانند.” شارون در دفتر خاطرات خود نوشت که «قبیه قرار بود برای همه الگو باشد.»
حملات در مصر در جریان بحران کانال سوئز ۱۹۵۶
هنگامی که مصر کانال سوئز را ملی کرد، اسرائیل به همراه نیروهای فرانسوی و بریتانیایی به مصر حمله کرد و نیروهای اسرائیلی برای اشغال شبه جزیره سینا حرکت کردند. اسرائیل مسئول مرگ حدود ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ مصری و اسارت بیش از ۶۰۰۰ مصری به عنوان اسیر جنگی بود.
حملات در غزه در جریان بحران کانال سوئز ۱۹۵۶
درحالی که فرانسه، بریتانیا و اسرائیل به دلیل بحران کانال سوئز به سمت جنگ علیه مصر پیش می‌رفتند، اسرائیل حملاتی را علیه فلسطینیان در نوار غزه آغاز کرد. پلیس و ارتش اسرائیل ۲۷۵ فلسطینی را در خان یونس، ۱۱۰ نفر را در رفح و ۴۸ نفر را در روستای کفر قاسم کشتند.
حمایت از رژیم بی‌رحم شاه ایران
اواخر دهه ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۹
شاه ایران در سال ۱۹۵۳ توسط کودتای مهندسی‌شده توسط آمریکا به قدرت رسید. شاه، ایران را که غنی از نفت و از نظر استراتژیک موقعیت داشت – به دست‌نشانده امپریالیسم آمریکا تبدیل کرد. موساد، سازمان جاسوسی اسرائیل، نقش مهمی در آموزش پلیس مخفی بدنام و بی‌رحم شاه، ساواک داشت که هزاران ایرانی را شکنجه کرد و کشت. همزمان با اوج‌گیری مخالفت‌های گسترده با رژیم شاه در سال ۱۹۷۷ در سراسر ایران، “پروژه گل” اسرائیل تا ۵۰۰ میلیون دلار تجهیزات نظامی و پلیسی به ایران ارسال کرد.
سلاح‌های هسته‌ای اسرائیل، دهه ۱۹۶۰ تاکنون
اسرائیل در دهه ۱۹۶۰ با کمک امپریالیست‌های فرانسه و بریتانیا سلاح‌های هسته‌ای را توسعه داد – و تنها کشور در خاورمیانه است که این سلاح کشتار جمعی را در اختیار دارد. اسرائیل از اعتراف آشکار به داشتن سلاح هسته‌ای خودداری می‌کند، اما کارشناسان به طور گسترده اذعان دارند که اسرائیل حدود ۹۰ کلاهک هسته‌ای دارد. این زرادخانه سلاح‌های هسته‌ای به عنوان یک تهدید تروریستی پنهان و ویرانگر علیه کسانی که اسرائیل آنها را دشمن خود در منطقه می‌داند، عمل می‌کند. در عین حال، اسرائیل به همراه ایالات متحده، ایران را به تلاش برای توسعه سلاح‌های هسته‌ای متهم کرده و از این توجیه برای بمباران ایران در ژوئن ۲۰۲۵ و آغاز جنگ تمام عیار هشت ماه بعد استفاده کرده است.
جنگ شش روزه ۱۹۶۷
اسرائیل جنگی را علیه مصر آغاز کرد که به سرعت به سایر کشورهای عربی: سوریه، اردن و عراق گسترش یافت. اسرائیل شبه جزیره سینا را از مصر تصرف کرد و ۲۳ درصد باقی‌مانده از فلسطین تاریخی – نوار غزه (از مصر)، اورشلیم شرقی و کرانه باختری (از اردن) و ارتفاعات جولان (از سوریه) – را نیز به تصرف خود درآورد.
کل تلفات غیرنظامی شامل ۱۱ هزار تا ۱۵ هزار مصری، ۱۰۰۰ سوری و ۶ هزار اردنی بود. اسرائیلی‌ها حدود ۶۰۰۰ نفر را اسیر کردند. در سال ۲۰۲۲، یک روزنامه‌نگار اسرائیلی فاش کرد که سربازان اسرائیلی حداقل ۲۰ سرباز مصری را زنده زنده سوزانده‌اند و روز بعد با استفاده از بولدوزر اجساد آنها را در یک گور دسته جمعی بی‌نام و نشان که اکنون یک جاذبه گردشگری اسرائیل است، حفر و دفن کرده‌اند. در پی آن، صدها هزار فلسطینی دیگر آواره شدند و بیش از یک میلیون فلسطینی در سرزمین‌های اشغالی تحت حکومت اسرائیل قرار گرفتند.
حملات شهرک‌نشینان اسرائیلی و نظامی به فلسطینی‌ها، کرانه باختری ۱۹۶۷ تا کنون
درگیری فلسطینی‌ها و شهرک‌نشینان اسرائیلی در کرانه باختری، ۱۳ اکتبر ۲۰۲۲.
کرانه باختری (زمینی بین اسرائیل و رود اردن، جایی که سه میلیون فلسطینی در آن زندگی می‌کنند)، به همراه غزه و بلندی‌های جولان، از سال ۱۹۶۷ تحت اشغال نظامی اسرائیل بوده است – طولانی‌ترین اشغال نظامی در تاریخ مدرن. برای دهه‌ها، تعداد فزاینده‌ای از “شهرک‌نشینان” اسرائیلی با حمایت و حفاظت دولت و ارتش اسرائیل، زمین‌های کرانه باختری را برای ساخت واحدهای مسکونی غیرقانونی تصرف کرده‌اند.
بین ۱ ژانویه ۲۰۰۸ و ۱۵ مارس ۲۰۲۶، ۲۰۷۶ فلسطینی توسط نیروهای دفاعی اسرائیل و شهرک‌نشینان مسلح در کرانه باختری کشته شدند. اسرائیل از سال ۲۰۲۳ بیش از ۲۱۰۰۰ فلسطینی – از جمله ۱۶۵۵ کودک را بازداشت کرده است. تنها در سال ۲۰۲۵، نیروها و شهرک‌نشینان اسرائیلی ۶۷۱ فلسطینی را در کرانه باختری، از جمله ۱۲۹ کودک کشته‌اند. بیش از ۴۰ هزار فلسطینی به دلیل خشونت نظامی اسرائیل از خانه‌های خود آواره شده‌اند. تمام محله‌ها، جاده‌ها و سایر زیرساخت‌های حیاتی نابود شده‌اند. در سال ۲۰۲۴، دیوان بین‌المللی دادگستری در یک نظر مشورتی حکم داد که اشغال اسرائیل غیرقانونی است و از اسرائیل خواست تا به «حضور غیرقانونی خود… در اسرع وقت» پایان دهد و به مردم سرزمین‌های اشغالی غرامت بپردازد.
نبرد کرامه، اردن ۱۹۶۸
یک نیروی اسرائیلی متشکل از ۱۵ هزار سرباز، با پشتیبانی تانک‌ها و جت‌های جنگنده، به نیروهای مشترک اردن و سازمان آزادیبخش فلسطین در شهر مرزی کرامه در اردن حمله کرد. پس از ۱۵ ساعت نبرد که در آن اسرائیل متحمل خسارات زیادی شد، اسرائیلی‌ها عقب رانده شدند.
دهه ۱۹۷۰
جنگ اکتبر (جنگ یوم کیپور) ۱۹۷۳
مصر و سوریه با هدف بازپس‌گیری سرزمین‌هایی که قبلاً از دست داده بودند، جنگی را علیه اسرائیل آغاز کردند. دو ابرقدرت امپریالیستی رقیب مجهز به سلاح هسته‌ای، ایالات متحده از اسرائیل و اتحاد جماهیر شوروی از مصر و سوریه حمایت می‌کردند. بیش از ۸۵۰۰ مصری و سوری کشته شدند که ۲۶۰۰ نفر از آنها از طرف اسرائیل کشته شدند.
دهه ۱۹۸۰
جنگ لبنان ۱۹۸۲ و قتل عام صبرا و شتیلا، لبنان
اسرائیل برای نابودی و اخراج سازمان آزادیبخش فلسطین به لبنان حمله کرد. در ۱۶ و ۱۸ سپتامبر، فالانژیست‌ها (شبه نظامیان فاشیست طرفدار اسرائیل)، به همراه سربازان اسرائیلی، به اردوگاه‌های پناهندگان فلسطینی صبرا و شتیلا در بیروت حمله کردند و تا ۳۵۰۰ نفر را به قتل رساندند. به زنان تجاوز شد، مردم سر بریده شدند و زنان باردار با ضربات چاقو زخمی شدند، به طوری که آنها و جنین‌هایشان کشته شدند. سربازان اسرائیلی برای روشن کردن آسمان شب برای فالانژیست‌ها، منور شلیک کردند.
در فوریه ۱۹۸۳، یک کمیسیون سازمان ملل متحد دریافت که «مقامات یا نیروهای اسرائیلی، مستقیم یا غیرمستقیم» در این قتل عام‌ها دست داشته‌اند.
حمله به مقر سازمان آزادیبخش فلسطین در تونس ۱۹۸۵
در یک حمله هوایی دوربرد، اسرائیل مقر سازمان آزادیبخش فلسطین در تونس را بمباران کرد. این حمله با استفاده از بمب‌های هزار پوندی، ۶۸ نفر از جمله ۵۰ فلسطینی و ۱۸ تونسی را کشت و بیش از ۱۰۰ نفر را زخمی کرد. به گزارش آسوشیتدپرس، “همسایه‌ها و خانواده‌ها به خیابان‌ها هجوم آوردند و با دست خالی آوار را کندند و به دنبال بازماندگان گشتند.” مردی به آسوشیتدپرس گفت: “روی آن درخت، نیمی از بدن یک شهید را پیدا کردم که هنوز آویزان بود و خونش هنوز جاری بود.”
سرکوب انتفاضه اول فلسطین (قیام) ۱۹۹۳-۱۹۸۷
غزه و کرانه باختری در قیامی گسترده علیه اشغال و کنترل اسرائیل فوران کردند. فلسطینی‌ها عمدتاً جوانان، موانع جاده‌ای ایجاد کردند و با پرتاب سنگ با سربازان اسرائیلی مقابله کردند. اسرائیل سرکوب وحشیانه‌ای را آغاز کرد، معترضان را با چماق زد و استخوان‌هایشان را شکست و با مهمات جنگی به آنها شلیک کرد. تا پایان انتفاضه در سال ۱۹۹۲، بیش از ۱۱۰۰ فلسطینی، از جمله ۲۵۰ کودک کشته شدند. اسرائیل حدود ۱۲۰ هزار فلسطینی را زندانی کرد که مورد شکنجه قرار گرفتند.
دهه ۲۰۰۰
حملات در طول انتفاضه دوم فلسطین ۲۰۰۵-۲۰۰۰
در سپتامبر ۲۰۰۰، آریل شارون – رئیس حزب لیکود و به زودی نخست وزیر – صدها سرباز اسرائیلی را در راهپیمایی به سمت حرم الشریف، مکانی که پس از مکه و مدینه، سومین مکان مقدس در اسلام محسوب می‌شود، رهبری کرد. اعتراضات با پرتاب سنگ توسط فلسطینیانی که با گلوله‌های پلاستیکی مواجه شدند، آغاز شد. با شعله‌ور شدن کامل انتفاضه، نبردها بین چریک‌های فلسطینی و ارتش اسرائیل شدت گرفت. ارتش اسرائیل با نیروی مرگبار، از جمله هواپیماهای جنگی و ترورهای سیاسی، به فلسطینیان حمله کرد. بین سپتامبر ۲۰۰۰ تا فوریه ۲۰۰۵، حدود ۳۲۰۰ فلسطینی و حدود ۱۰۰۰ اسرائیلی کشته شدند.
محاصره غزه از سال ۲۰۰۷
کماندوهای نیروی دریایی اسرائیل به ناوگانی از کشتی‌های حامل کمک به نوار غزه محاصره‌شده حمله کردند و حداقل ۱۰ مسافر را در این حمله در ۳۱ مه ۲۰۱۰ کشتند.
اسرائیل محاصره‌ای تقریباً کامل علیه ۱.۵ میلیون نفر از ساکنان غزه اعمال کرد و آن را به بزرگترین “زندان روباز” جهان تبدیل کرد. محاصره اسرائیل، تحویل غذا، دارو و سوخت به غزه را به شدت کاهش داد. شرایط زندگی حتی غیرقابل تحمل‌تر شد و سازمان ملل متحد نسبت به یک بحران انسانی هشدار داد.
عملیات سرب گداخته (جنگ اول غزه) ۲۰۰۹-۲۰۰۸
در آنچه ژنرال‌های اسرائیلی آن را «چمن‌زنی» می‌نامیدند، اسرائیل به مدت ۲۲ روز غزه را از هوا، زمین و دریا بمباران کرد. این حمله که توسط هواپیماهای اف-۱۶، هلیکوپترهای آپاچی و پهپادها انجام شد، حداقل ۱۴۱۷ نفر، از جمله ۳۱۳ کودک را به قتل رساند و بیش از ۵۰۰۰ نفر را زخمی کرد. فسفر سفید (یک سلاح شیمیایی که پوست مردم را می‌سوزاند) بر سر انبوه جمعیت بارید.
دیده‌بان حقوق بشر گزارش داد که «حدود ۳۵۴۰ خانه، ۲۶۸ کارخانه و انبار، و همچنین مدارس، وسایل نقلیه، چاه‌های آب، زیرساخت‌های عمومی، گلخانه‌ها و بخش‌های بزرگی از زمین‌های کشاورزی تخریب شده و ۲۸۷۰ خانه به شدت آسیب دیده‌اند.»
دهه ۲۰۱۰
حملات به سوریه در طول جنگ داخلی ۲۰۲۵-۲۰۱۳
در طول جنگ داخلی سوریه بین رژیم اسد و نیروهای مختلف تحت حمایت قدرت‌های مختلف، «داده‌های مکان و رویداد درگیری مسلحانه» (ACLED) ثبت کرد که اسرائیل تنها در سال ۲۰۲۵ بیش از ۶۰۰ حمله هوایی، پهپادی یا توپخانه‌ای در سراسر سوریه انجام داده است.
عملیات لبه محافظ، غزه ۲۰۱۴
حمله ۵۰ روزه اسرائیل با هواپیماهای جنگی اف-۱۶، تانک‌ها و سربازان، بیش از ۲۲۰۰ فلسطینی، از جمله ۵۵۱ کودک را کشت و بیش از ۱۱۰۰۰ نفر را زخمی کرد. غزه به ویرانه و خرابه تبدیل شد.
راهپیمایی بزرگ بازگشت، غزه ۲۰۱۹-۲۰۱۸
راهپیمایی بزرگ بازگشت فلسطینیان با تظاهرات در روز زمین در سال ۲۰۱۸ آغاز شد تا خواستار پایان محاصره غزه توسط اسرائیل و حق پناهندگان برای بازگشت به خانه‌هایی که از آنها رانده شده‌اند، شوند. راهپیمایی‌های بدون خشونت ده‌ها هزار نفر با واکنش وحشتناک اسرائیل، با استفاده از گاز اشک‌آور، گلوله‌های پلاستیکی و مهمات جنگی روبرو شد. کارکنان پزشکی و روزنامه‌نگاران هدف قرار گرفتند. تک‌تیراندازان پاهای معترضان را هدف قرار دادند تا آنها را برای همیشه معلول کنند. این تیراندازی‌ها سیستم مراقبت‌های بهداشتی غزه را که از قبل هم تحت فشار بود، بیشترتحت فشار قرار داد. از مارس ۲۰۱۸ تا دسامبر ۲۰۱۹، نزدیک به ۲۰۰ معترض فلسطینی کشته و ۸۰۰۰ نفر زخمی شدند.
مه ۲۰۲۱ جنگ غزه
شهرک‌نشینان اسرائیلی و نیروهای دفاعی اسرائیل سعی کردند فلسطینی‌ها را از اورشلیم شرقی بیرون کنند. پلیس اسرائیل به مسجد الاقصی حمله کرد و ۳۰۰ نمازگزار را زخمی کرد که باعث اعتراضات گسترده در غزه شد. هنگامی که گروه بنیادگرای اسلامی حماس موشک‌هایی را به سمت اسرائیل شلیک کرد، نیروی دفاعی اسرائیل شروع به بمباران غزه کرد. در ۱۱ روز بمباران، نیروی هوایی اسرائیل بیش از هزار خانه را ویران کرد. بیش از ۲۶۱ فلسطینی کشته شدند، از جمله ۶۷ کودک، و ۲۰۰۰ نفر زخمی شدند. اسرائیل عمداً تصفیه‌خانه‌های آب را هدف قرار داد. تا اواسط سال ۲۰۲۱، یونیسف تخمین زد که نیمی از شبکه آب غزه – چاه‌ها و مخازن، کارخانه‌های نمک‌زدایی و فاضلاب، سیستم‌های انتقال آب، ایستگاه‌های پمپاژ – آسیب دیده و تقریباً ۸۰۰ هزار نفر به آب لوله‌کشی دسترسی نداشتند.
نسل‌کشی در غزه ۷ اکتبر تا کنون
پس از حمله حماس به اسرائیل در ۷ اکتبر ۲۰۲۳، اسرائیل با حمایت کامل ایالات متحده (که با بایدن آغاز شد و با ترامپ ادامه یافت) جنگی نسل‌کشانه را علیه کل جمعیت فلسطینی غزه آغاز کرد. اسرائیل بیش از ۲۰۰ هزار تن مواد منفجره – معادل ۱۳ بمب اتمی هیروشیما – بر روی غزه ریخته است. بیشتر غزه توسط اسرائیل با خاک یکسان شده است و ۹۲ درصد از خانه‌ها آسیب دیده یا ویران شده‌اند. لنست گزارش می‌دهد که ۷۵۲۰۰ مرگ خشونت‌آمیز، به علاوه ۱۶۳۰۰ مرگ غیرخشونت‌آمیز دیگر در طول نسل‌کشی رخ داده است که احتمالا شامل ۱۰ هزار فلسطینی مدفون در آوار نمی‌شود. تا اکتبر ۲۰۲۵، نزدیک به ۴۷۰ هزار نفر – ۲۲ درصد از جمعیت غزه – به دلیل محاصره غذایی اسرائیل با تهدید قریب‌الوقوع گرسنگی روبرو بودند که عواقب آن بر نسل‌های آینده مردم غزه تأثیر خواهد گذاشت. تخمین زده می‌شود که جمعیت غزه از زمان شروع نسل‌کشی ۲۵۴ هزار نفر یا ۶/۱۰ درصد کاهش یافته است.
بمباران در یمن ۲۰۲۴
در ماه‌های ژوئیه و سپتامبر، اسرائیل زیرساخت‌های غیرنظامی یمن را بمباران کرد که طبق قوانین بین‌المللی جنایت جنگی محسوب می‌شود. این در زمانی بود که عربستان سعودی با حمایت ایالات متحده، حملات گسترده‌ای را در یمن انجام می‌داد. اسرائیل حملات هوایی به تأسیسات حیاتی غیرنظامی در شهر الحدیده، از جمله تأسیسات نفتی، مخازن سوخت، اسکله‌ها و جرثقیل‌های بندر و همچنین نیروگاه مرکزی انجام داد و برق شهر را قطع کرد. حملات هوایی اسرائیل منجر به ده‌ها تلفات شد. رئیس گروه حقوق بشر موطنه در یمن گفت: «این می‌تواند به یک فاجعه انسانی منجر شود و یمن را به سمت گرسنگی و رنج بیشتر سوق دهد.»
ترور با پیجرهای تله انفجاری به عنوان بخشی از جنگ علیه حزب‌الله لبنان ۲۰۲۴
بعدازظهر ۱۷ سپتامبر، هزاران پیجر دیجیتال در سراسر لبنان ناگهان منفجر شدند – در بازارها، خانه‌ها، ماشین‌ها و بیمارستان‌ها. طبق گزارش‌ها، این انفجارها حداقل ۳۹ نفر را کشته و ۳۴۰۰ نفر را مجروح یا معلول کردند، از جمله ۲۰۰ نفر که حالشان وخیم است. روز بعد، بی‌سیم‌های تله انفجاری منفجر شدند. این یک حمله تروریستی توسط اسرائیل بود که ظاهراً هدف آن گروه بنیادگرای اسلامی حزب الله، مورد حمایت ایران بود. اما بیشتر کشته‌شدگان و مجروحان شدید، مردم عادی بودند که به کارهای روزمره خود مشغول بودند. این بخشی از جنگ اسرائیل علیه حزب‌الله در لبنان بود که کل مناطق لبنان را به ویرانه تبدیل کرد.
بمب‌گذاری در کنسولگری ایران در دمشق، کشته شدن افسران عالی‌رتبه ایرانی ۱ آوریل ۲۰۲۴
اسرائیل با استفاده از جت‌های «رادارگریز» تأمین‌شده توسط ایالات متحده، به ساختمان مسکونی کنسولگری ایران حمله کرد و همه افراد داخل آن، از جمله افسران عالی‌رتبه نظامی ایران را کشته یا زخمی کرد.
تصرف خاک سوریه پس از سرنگونی رژیم اسد دسامبر ۲۰۲۴ تا کنون
تنها چند روز پس از سقوط رژیم ارتجاعی اسد، اسرائیل اعلام کرد که با نابودی بیش از ۸۰ درصد از سیستم‌های دفاع هوایی سوریه، به برتری کامل هوایی دست یافته است. این کشور درآن سال پس از سقوط رژیم اسد حداقل ۹۰۰ بار به سوریه حمله کرد. اسرائیل همچنین نیروهایی را به سمت سوری ارتفاعات جولان اعزام کرده و توافق آتش‌بس ۱۹۷۴ با سوریه را نقض کرد. و در مناطق غیرنظامی تحت نظارت سازمان ملل، پاسگاه‌های نظامی ایجاد کرده و از آنجا حملات هوایی و زمینی انجام می‌دهد – همه اینها نقض حاکمیت سوریه و قوانین بین‌المللی است.
جنگ ۱۲ روزه علیه ایران ۱۲ تا ۱۴ ژوئن ۲۰۲۵
در یک جنگ تجاوزکارانه غیرقانونی و بدون دلیل، اسرائیل طی ۱۲ روز نزدیک به ۳۶۰ حمله در سراسر ایران انجام داد. این حملات زمانی آغاز شد که ظاهراً ایالات متحده در حال انجام “مذاکرات” با ایران بود. حداقل ۱۱۹۰ ایرانی کشته و ۴۴۷۵ نفر در سراسر ایران زخمی شدند. مراکز و خدمات درمانی از جمله ۹ بیمارستان، ۶ آمبولانس و ۱ هلیکوپتر هلال احمر در میان آسیب دیدگان بودند. بیش از ۲۰۰ مکان در منطقه تهران در ۱۰ روز اول حملات بمباران شد. ۹ روز پس از شروع بمباران‌های اسرائیل، ایالات متحده هفت هواپیمای رادارگریز B-2 را فرستاد که ۱۴ بمب ۳۰ هزار پوندی “سنگرشکن” را بر روی تأسیسات هسته‌ای ایران انداختند و ۳۰ موشک کروز تاماهاک از زیردریایی شلیک کردند.
جنگ ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران فوریه ۲۰۲۶ تا کنون
در ۲۸ فوریه، اسرائیل در حمله‌ای غافلگیرکننده به ایران به ایالات متحده پیوست – جنگی بی‌دلیل، ناعادلانه و جنایتکارانه را آغاز کرد که بسیاری از کشورهای دیگر منطقه را درگیر کرده و می‌تواند به سطوح خطرناک‌تر و وحشتناک‌تری نیز برسد. فعالان حقوق بشرایران (هرانا) گزارش دادند که تا ۲۹ مارس، ۳۴۶۱ ایرانی در حملات مشترک ایالات متحده و اسرائیل کشته شده‌اند. از این تعداد، ۱۵۵۱ نفر غیرنظامی بودند که ۲۳۶ نفر از آنها کودک بودند (از جمله بیش از ۱۶۰ دانش آموز مدرسه‌ای که هنگام اصابت موشک آمریکایی به میناب قتل عام شدند). مقامات ارشد دولتی و نظامی هدف قرار گرفته و ترور شده‌اند. اماکن تاریخی مهم و فرهنگی مردم ایران آسیب دیده یا ویران شده‌اند.
به پرواز درآوردن “مدل غزه” در لبنان، مارس ۲۰۲۶ تا کنون
اندکی پس از آغاز جنگ ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران، اسرائیل حمله‌ای از پیش برنامه‌ریزی شده را برای اجرای آنچه که آن را “مدل غزه” – به عبارت دیگر نسل‌کشی – در لبنان با هدف حذف حزب‌الله می‌نامید، آغاز کرد. این شامل ویرانی و اشغال گسترده شهرها و سرزمین‌های لبنان در جنوب رودخانه لیتانی – حدود ۸ تا ۱۰ درصد از خاک لبنان – می‌شود. و این به معنای مرگ و ویرانی گسترده برای مردم در سراسر لبنان، از جمله پایتخت پرجمعیت بیروت است. در سه هفته اول این جنگ، اسرائیل بیش از ۲۲۰۰ بمب پرتاب کرد و بیش از ۱۰۰۰ لبنانی را کشت و بیش از ۲۵۰۰ نفر را زخمی کرد. ارتش اسرائیل دستور تخلیه کامل بیش از یک میلیون نفر از خانه‌هایشان را داد. در ۱۶ مارس، اسرائیل حمله زمینی را آغاز کرد.
ترجمه از سایت روکام